15 maja 2014

Po co myśleć częściej o rozbitych kubkach?

Jest noc, po ciężkim dniu pracy lub nauki i udostępnieniu nowych fotografii na instagramie albo snapchacie kierujesz swe kroki do łóżka. Nastawiasz najnowszy budzik na swoim iPhonie, który leżąc pod poduszką sprawnie wylicza ile czasu poświęciłeś na fazę REM by wybudzić Cię w najodpowiedniejszym momencie. Specjalnie nie masz już przy sobie żadnych innych urządzeń, bo słyszałeś, że światło z ekranu zaburza ponoć produkcję melatoniny a tym samym utrudnia zaśnięcie. Nie sprawdziłeś tego nigdzie, ale brzmi przekonująco. Zamykasz oczy i…

Rozpamiętywanie. Żal. Depresja. Pal pies to, że zostało Ci raptem niecałe 7 godzin snu (kto teraz tego nie wylicza w myślach przed zaśnięciem?), a zadań na jutro jest cała góra. Dlaczego nie odszczeknąłeś się tej zołzie w kolejce w sklepie pod blokiem? Jak mogłeś ubrać dwie niepasujące skarpetki – wszyscy widzieli?! Co Ci strzeliło do łba, żeby wysłać tę propozycję do agencji reklamowej bez konsultacji z szefem i zespołem – teraz wszyscy są wściekli?! I jeszcze oblałeś się kawą dosypując kardamonu, tuż pod nosem tej cudownej baristki!

No cóż, teraz już wiesz. Uczymy się na błędach. Moja rada na dzisiaj – idź z prądem filozofii mądrych głów od edukacji i biznesu: fail early, fail often, fail better (popełniaj pomyłki jak najwcześniej, jak najczęściej, popełniaj coraz lepsze pomyłki). Prototypowanie rozwiązań, szybkie dostrzeganie błędów i celebrowanie ich powinny być codziennym rytuałem, a nie czymś, co od święta spędza Ci sen z oczu po ciężkim dniu. Benjamin Franklin bodaj powiedział, że to nieprawda, że popełnił sto pomyłek, po prostu znalazł sto sposobów, na które zrobić się czegoś nie da. Ale to wyświechtany cytat, a ja chcę, żebyście usiedli na chwilę i spróbowali się wyrwać z myślenia o pomyłkach jako o końcu świata, bo tak nauczył Was system edukacji. Najpierw rozważcie co powiedział Daniel Dennett, filozof i kognitywista:

“ The chief trick to making good mistakes is not to hide them – especially not from yourself. Instead of turning away in denial when you make a mistake, you should become a connoisseur of your own mistakes, turning them over in your mind as if they were works of art, which in a way they are. ”

A potem dajcie się trochę ukulturalnić i pomyślcie o rozbitych kubkach i kubeczkach. W Japonii myśleli często i wymyślili kintsugi i pokrewne dziedziny sztuki:

A wieczorem życzę Wam udanego snu.

Ten krótki wpis dedykuje przede wszystkim Jaśminie, z podziękowaniami.